Skip to main content

Umay

Darating ang panahon

Na di na tumatalab ang mga salita,
ang mga ginagawa ay nababale-wala;
Na ang mga dating dampi ng balat sa balat,
ay para nalang isang batong hinihipan na lamang ng hangin. . .

mawawala rin ang lambing,
ang mga dating pag-titig at pagtingin,
mawawala rin ang dating lasa,
ang tamis ay malalanta,
ang mga bulaklak ay papait. . .

baliktarin mo man ang mundo,
tao padin tayo,
marunong magsawa,
at pwedeng pagsawaan,

kahit papano isa lang tayong bagay sa mundo,
na-aagnas at nagiging abo.

lahat ay may hanganan,
kahit libog mo man sa katawan.

nauubos din ang likido ng ano,
pero anong magagawa mo?
sadyang ganon ang pagkakagawa sayo. . .

tao ka lang,
ew. . .

Comments

Popular posts from this blog

SO RENDERED

Adjust the brightness and contrast of the light, with a magic wand you can select whatever you like, crop the pieces and merge it together, change the hue and remember the feather. . . blur the mistakes and sharpen the lines, burn the the corners and dodge the shadows, the things we do to minimize the imperfection, is a great reflection of what we see behind every mirror. . .

REMEMBER

The Day before. . . I was in control then, swaying hips and gentle bends, flesh and blood, Oh! how they meld! Trust and Thrusts, Our swing and waltz, a forgery of tragedies written in our souls